|
|
Vasteloavend |
 wo in neet alles zoë mer maag op de kallender sjtoan höbbe v'r eersj nog drie daag gek gedoan. Vasteloavend, daag van sjpas en lol. Jederein sjleit dan op hol. Wages, maskes in optoch op de sjtroat zich de woarheid zègge, me meint 't neet koad. Oetgoan tot 's oaves, hiel erg laat. Verkleijd es auwt wief, of es egaal waat. De prins mit de wieze road, hoalle d'r lètste oet, dea nog binne zoat. Drie daag van gekkerie en jederein is van de partie. Mer weurd 't dan diënsdig twelf oere, den kump d'r erns òm 't heuksjke loere. 't Maske weurd dan weer verbrent. Noa heivisj weurd geloupe, gaar neet gerend. De daag zeen völ te gauw òm. De komende daag huit pesjtoer op de tròm. Carnavalisten, dit moag g'r neet vergeate, Esjelle goonsdig is neet allein hieringe eate, ein esjekruutske heurt bie de vasteloavesviering, wie de unnekes bie d'n hiering! Bron: Gedichtenbundel "Nog meer kal euver vanal" van Peter Camps
|
|||||