|
|
Tot in de laatste helft van de negentiende eeuw bestond in Klimmen de gewoonte om in de meinacht (de avond van 30 april) een Mei-den te planten op het Vrijthof. De organisatie van dit feest was geheel in handen van de jonkheid die tevens zorg droeg voor de samenstelling van de zogenaamde meicompagnie. Hierin waren alle gehuchten van ons dorp vertegenwoordigd. Deze buurtschappen werden aangeduid als 'sektie' en de leider van de jonkheid werd 'de kapitein' genoemd. Op zijn bevel werd in de omgeving van ons dorp een geschikte den gekapt. Na een vrolijke rondgang door Klimmen bereikte de lange stoet onder luid applaus het Vrijthof waar de meisjes van de jonkheid, met manden vol bonte slingers en rozen, klaar stonden om de dennetop te sieren. Zodra dit gebeurd was kwam de meicompagnie weer in actie om de boom met veel ceremonieel te planten. Stond hij tenslotte onbeweeglijk vast, werden de trektouwen door de boomklimmer los gegooid en volgde de meidans (rondedans om de Mei-den). Dan volgde het hoogtepunt van de meinacht, het uitroepen van de "meikoningin" en "de meilenen".
De "uitgeroepen" meilenen werden op de eerste zondag van mei, na de hoogmis, ingetrokken door hun vereerders. Dat hield in dat zij meegingen naar de herberg waar de jonge mannen hen mochten trakteren. Dat was héél wat in een tijd waarin het bezoeken van een herberg taboe was voor een jong meisje!!
De sectie Craubeek werd in 1872 opgeheven, de sectie dorpskern in 1873, zo vermeldt pastoor Petrus Henricus Horsmans in een van zijn bewaard gebleven aantekeningen. Hij heeft op zeker moment de jongens van Klimmen een poets gebakken door de meisjes via de sakristie en zijn huis stiekem naar huis te sturen. En dat terwijl de jongens op het Vrijthof stonden te wachten op hun meilenen...
Het is niet meer na te gaan of pastoor Horsmans zulks gedaan heeft omdat hij iets tegen het folkloristisch gebruik had of dat het gewoon als grap bedoeld was. Feit is, dat onder zijn pastoraat de meiboomplanting voorgoed verloren ging...
|
|
