|
|
|
Plaats de cursor op de foto van uw keuze voor meer informatie... Deze beeldengroep is hier in het jaar 1739 door Maximilianus Henricus Hoen de Cartils, de Heer van Kasteel Schaloen, geplaatst als afweermiddel tegen de boze geest Ruprecht. Volgens de legende zwierf deze rond door de bossen van het kasteel en deed niets liever dan mens en dier de stuipen op het lijf jagen. Telkens als de graaf hier te paard in de buurt van het Geulbruggetje kwam, begon het wild te stijgeren en weigerde verder te gaan. Hierdoor moest de geplaagde edelman steeds een omweg maken. Kluizenaar Arnoldus Haessen die op de Schaelsberg woonde, raadde de baron aan om op de oever van de Geul een Calvariegroep op te richten. Dat werkte! De duivelse geest pakte zijn biezen en het paard van de graaf gehoorzaamde zijn meester als nooit tevoren. De beeldengroep bestaat uit twee kleine kapelletjes en een kruisbeeld onder een houten afdak. De bovenste helft van de bouwseltjes is van mergelsteen die, hoewel behoorlijk verweerd, in goede staat verkeert. De onderste helft is van hardsteen. Dat de beeldengroep is gebouwd in het jaar 1739 is goed te zien. Op het linkerkapelletje staat het cijfer 17 en op het rechter 39. In de steen onder het corpus van Jezus lezen we het Latijnse opschrift: 
Het mag duidelijk zijn dat de oorspronkelijke houten beelden een behoorlijke waarde vertegenwoordigden en daarom al geruime tijd bewaard werden in de sacristie van de parochie Oud-Valkenburg. In juni 1968, op de zaterdagavond vóór de zondag waarop de processie uittrekt, worden ze echter teruggeplaatst. 's Morgens blijken de beelden van Maria en Johannes, die elk zo'n 60 kilo wegen, spoorloos verdwenen te zijn. Maar dat is nog niet alles want een paar weken later is ook het corpus van Christus verdwenen. In 1973 vervaardigt de Maastrichtse kunstenaar Sjef Eymael in opdracht van het kerkbestuur van de parochie Oud-Valkenburg een drietal zeer getrouwe kopieën van de gestolen beelden. Er is echter een belangrijk verschil: de nieuwe beelden zijn gemaakt van gewapend beton! Op 13 april 1973 worden ze geplaatst en op zondag 8 juli van datzelfde jaar worden ze plechtig ingezegend door niemand minder dan Bisschop J. Gijsen van Roermond. Enkele jaren later is het echter opnieuw raak en dit keer is het beeld van Moeder Maria verdwenen. Gelukkig wordt het enkele dagen later teruggevonden in de Geul en kan het teruggeplaatst worden in het kapelletje. Korte tijd later is het opnieuw verdwenen. De Stichting Sjaesbergergank, die zich inzet voor het behoud van kleine monumentjes in onze regio, laat hierop een nieuwe kopie maken. Bij de aanleg van de fundering van de nieuwe Geulbrug wordt het als verloren gewaande beeld op de bodem van de Geul teruggevonden. Vele wandelaars staan zo nu en dan even stil bij de drie beeldjes. De een doet dat voor een kort gebed, de ander voor het plaatsen van een veldboeketje of het maken van een paar vakantiefoto's. Over een ding zijn zij het echter allemaal eens: De Calvariegroep aan de voet van de Schaelsberg is een van de móóiste plekjes in het Geuldal... 
Foto's: Lieske Leunissen
|
|||||