Bevrijdingsdag |
 ver van 't lieve moederhuis rusten ze onder donkre aarde wit door heer van kruis naast kruis. 't Lied van 't golvend bloeiend koren rond de witte kruisen-zee kunnen ze helaas niet horen 't zingt van leven, toekomst, vree. Vele verre vreemden komen nu de moeders er niet zijn om ze onze dank te tonen voor hun offer, strijd en pijn. Spreekt, gij doden tot de geesten van 't modern soldatendom: "Maakt geen mensen meer tot beesten, weg geweer en tank en bom! Dan zal uit die witte kruisen uit de zwarte aarde-schoot wat zij niet meer horen, ruisen 't lied van vree uit nood en dood!" Karel Dorren, mei 1949 |